Ongeveer een jaar geleden startten we bij Over Morgen met de ontwikkeling naar een Zelf-sturende organisatie. Of is het Zelf-organiserend? Of Samen-organiserend? Onze directeur Harmen Bakker kijkt terug én vooruit. De komende zal hij vaker bloggen over dit onderwerp.

Zelfsturing, zelforganisatie, samen-organiseren: Hoe je de ontwikkeling noemt is voor ons ondergeschikt, wat we willen is duidelijk: We willen ontwikkelen naar een optimale manier van Samenwerken. Goed Samenwerken dus. Gebaseerd op het gedachtengoed van Sociocratie 3.0 geloven wij dat iedereen binnen ons bedrijf verantwoordelijkheid kan nemen, dat iedereen intrinsiek wil verbeteren en dat we allemaal gelijkwaardig zijn. Dat is de basis waar uit we vertrokken zijn. Ik ben er trots op dat we de eerste stappen dit jaar gezet hebben.


Transparantie en verantwoordelijkheid

Goed Samenwerken betekent voor mij dat iedereen verantwoordelijkheid kán nemen. Dat vergt transparantie. Transparantie over hoe effectief en slim we sales inrichten en uitvoeren. Transparantie over de voortgang van onze projecten. Transparantie over onze (strategische) plannen. Transparantie over onze financiële performance. Alleen als dat voor iedereen helder en toegankelijk is, kan iedereen zijn of haar verantwoordelijkheid nemen. Dat valt uiteraard niet altijd mee. Want wie spreekt nu wie aan als een project uitloopt? Wie neemt de verantwoordelijkheid voor een offerte? Hoe gaan we om met tegenvallende resultaten? Dit zijn de momenten waarop zelforganisatie ‘pijn’ gaat doen. Want waar we eerder konden terugvallen op management, directeur of aandeelhouders, moeten we nu zelf aan de slag. Een uitdaging om zelf te handelen.


Gelijkwaardigheid

Het gedachtegoed van Sociocratie 3.0 biedt houvast. We zijn gelijkwaardig aan elkaar en dus kunnen we elkaar vanuit deze gelijkwaardigheid aanspreken (en helpen). We willen continue verbeteren en benutten dus de kansen voor verbeteringen die langs komen (bijvoorbeeld een verloren offerte). Doen we dit altijd goed binnen Over Morgen? Nee natuurlijk niet. We oefenen en soms kiezen we nog even voor een old school methode: de manager beslist. Maar we blijven stappen maken vanuit een sterke gemeenschappelijke overtuiging dat Goed Samenwerken een mooi bedrijf maakt.


Eerste stappen

We zetten stappen, gedreven door ‘spanningen’. Dit betekent zoveel als “We gaan het anders doen als we merken dat de oude methode niet meer werkt.” De traditionele beoordelingsronde aan het eind van het jaar was zo’n spanning. In een bureau van 80 mensen betekent dit dat het managementteam per persoon 25-30 beoordelingsgesprekken voert. Dat doet geen recht aan beoordeling en ontwikkeling van onze collega’s. Met een speciaal ingesteld helpteam hebben we de eerst stappen gezet naar een nieuwe manier van beoordelings- en ontwikkelgesprekken. Deze nieuwe manier sluit beter aan bij de principes van zelforganisatie, doordat de medewerkers elkaar beoordelen. Daarmee doen we recht aan Goed Samenwerken en (elkaar) Continue Verbeteren.


Hoe verder?

Langzaam vormt zich een backlog van spanningen waar we aan gaan werken: hoe borgen we dat we werk goed verdelen? Hoe nemen we besluiten die écht door iedereen gedragen worden? Hoe beheren we budget? Waar en wie besluiten over vacatures en de invulling hiervan? Vanaf nu gaan we aan de slag met het thema besluitvorming: waar en hoe nemen we besluiten die het hele bedrijf aangaan en waar nemen we besluiten die alleen een team aangaan? En uiteraard staat de wijze van besluitvorming centraal: op basis van consent (consent houdt in dat een besluit genomen is wanneer geen van de aanwezigen beargumenteerd en overwegend bezwaar heeft tegen het nemen van het besluit.)

Zelf- organisatie betekent natuurlijk ook veranderingen voor mijn eigen rol. Hoe precies? Dat ga ik met de collega’s van Over Morgen uitvinden. Ik heb vertrouwen in de keuze die we gemaakt hebben voor Goed Samenwerken.